download application
لوگوی دیتاشهر

ورود با شبکه های اجتماعی


ورود به دیتاشهر





بازیابی گذرواژه



در دیتاشهر عضو شوید



  ثبت مکان
همه
 
غذا
 
تفریح
 
سلامت
 
سرگرمی
 
خرید
 
تکنولوژی
 
سفر
 

10 کافه از عجیب‌ترین کافه‌های جهان

۲ سال و ۱۱ ماه قبل || 0

 

10 کافه از عجیب‌ترین کافه‌های جهان

کافه دوزخ (( Café de L’Enfer که در قرن نوزدهم در پاریس شهرت زیادی داشته نمونه ایست که نشان می‌دهد استفاده از روش‌ها و فضاهای عجیب برای سرو یک فنجان قهوه خوب سال‌هاست که در کافه‌ها رواج یافته است. امروزه فقط همه‌چیز عجیب‌تر شده است، و درجاهایی مثل توکیو، شهری که ارزش‌های فرهنگی بخش مهمی از زندگی شهری را تشکیل می‌دهند، کافی‌شاپ و کافه‌های زیادی با فضاها و طراحی‌های عجیب ضربه‌ای تکان‌دهنده به کافه‌های معمولی وارد کرده‌اند. می‌خواهیم شمارا به توری از منحصربه‌فردترین کافه‌های دنیا ببریم.

کافه نکو: آقا، کلی موی گربه توی قهوه من هست

کافه‌های عجیب‌وغریب همه جای ژاپن را فراگرفته‌اند. یکی از عجیب‌ترین این کافه‌ها «نکو» (کلمه‌ای ژاپنی به معنای «گربه») است که در اصل پدیده ای تایوانی است و از آنجا به ژاپن وارد شده است.

لاته بنوشید، مانگا ورق بزنید، دراینترنت بگردید یا اینکه دوست گربه سانتان را در کافه گربه توکیو نوازش کنید. در نگاه اولانی کافه‌های به نظر کاملاً معمولی می‌آیند، اما اگر با دقت بیشتری نگاه کنید می‌بینید انواع مختلف گربه («نکو» در ژاپنی) روی ماشین‌های نوشیندنی، در سبدهای کنار دیوار را توی بغل صاحبان کافه نشسته‌اند. در کافه گربه توکیو، گربه‌ها در اولویت قرار دارند.

در توکیو تقریباً 70 کافه گربه وجود دارد و مردم ساعتی 12 دلار برای وقت صرف کردن با گربه‌ها هزینه پرداخت می‌کنند. شاید فکر کنید این کافه‌ها بیشتر برای پیرزن‌های غرغرو که روسری سر می‌کنند مناسب باشد، اما مشتریان این کافه‌ها داستانی متفاوت تعریف می‌کنند. اگر سری به کافه شیمکیتازاوا بزنید به شهرت کافه گربه‌ها برای قرارهای رمانتیک پی می‌برید. در هفته گذشته بیشتری مشتریان کافه زوج‌های بیست تا سی ساله بودند. حتی یک زوج پیر عینکی و بافتنی به دست هم در کافه دیده نشده‌اند.

رشد این سبک کافه در ژاپن باعث شده تعداد زیادی وبلاگ مربوط به کافه گربه‌ها به وجود آیند. جک می گه واسه این به کافه گربه می ره که دوست داره بزرگ شدن گربه‌های مورد علاقش رو ببینه. «کافه گربه برام حس نوستالژی داره چون خودم وقتی بچه بودم گربه داشتم، من برای سرگرمی عکاسی می‌کنم، به نظرم گربه‌ها بهترین سوژه برای عکاسی هستن.»

کافه گربه برای همه نیست. «خواهرم خیلی دوست داشت یه بار بره، واسه همین منم با خودش برد، به نظرم خیلی عجیب بود. مردم با گربه‌ها نشسته بودن، ولی اجازه نداشتن بغلشون کنن، فقط گربه‌ها رو نگاه می‌کردن و لبخند می‌زدن.... به نظرم یکم ترسناک بود.»

اما در شهری که به خاطر کمبود فضا حیوانات خانگی جای خود را در زندگی انسان‌ها از دست داده‌اند، دوست داران گربه‌ها می‌توانند در این کافه‌ها نوشیدنی کافئین دار خود را بنوشند و از معاشرت با گربه‌ها لذت ببرند.

ماهیکا مانو (Mahika Mano): آرامش بخش ترین کافه دنیا

یکی دیگر از کافه‌های جالب ژاپن ماهیکا مانوست. کافه ای که در قلب جزیره قرار گرفته و با فضایی پر از نانوهایی که از در و دیوار آویزان هستند به کافی‌شاپی آرامش بخش تبدیل شده است.

وقتی می‌شود روی نانو دراز کشی و یک فنجان قهوه یا چای نوشید دیگر صندلی به چه درد می‌خورد؟ احتمالاً ایده اولیه ماهیکا مانو همین بوده است. کافه ای مشهور در توکیو که بیشتر با نام کافه نانو شناخته می‌شود. در منطقه کیچیجوجی توکیو، جایی که به محیط آرامش معروف است، ماهیکو مانو با نانوهایش کاملاً با فضای محله هم خوانی دارد. وقتی وارد کافی می‌شوید اولین چیزی که نظرتان را جلب می‌کند جای خالی صندلی‌هاست، ولی اگر در یکی از تورهای آویزان دراز بکشید به این فکر می‌کنید که وقتی نانو اینقدر راحته کی می خواد رو صندلی بشینه؟ همانطور که انتظار دارید این کافه منحصر بفرد بسیار شلوغ است تا حدی که گاهی اوقات برای دراز کشیدن روی یکی از نانو باید توی صف انتظار بکشید. به همین دلیل بازه زمانی 90 تا 120 دقیقه برای نانوها تعین شده تا همه فرصت دراز کشیدن را داشته باشند.

کافه نانو توکیو شبیه به بهشت روی زمین است اما این کافه روی دیگری هم دارد. ماهیکا مانو نقش فروشگاه شرکتی به نام هاموک 2000 را دارد. بدین صورت مشتریان می‌توانند روی نانوها استراحت کنند و لذت ببرند و اگر خواستند برای خود نیز یک نانو بخرند. به این شکل هر دو طرف از موقعیت سود می‌برند.

 

کافه گراند ویو (Grand View): قهوه خیلی خوب، و داغ!

کافه گراند ویو در واسالبرو، در سال 2011 تعطیل شد. اما این تعطیلی به خاطر سوء استفاده، اعتراضات مردمی، مسائل بهداشتی یا هیچ کدام از دلایلی که با شنیدن کارکنان برهنه به ذهنتان می‌رسد نبود. به گفته شهرداری این کافه به خاطر نصب تابلو در مکان‌های غیر مجاز تعطیل شده است.

کافه 100% شکلات: بهشتی برای عاشقان شکلات

وقتی شکلات هست کی قهوه می خواد؟ و این کافه زیبا در توکیو که توسط ماسامیچی کاتایاما طراحی شده تنوع غیرقابل تصور و گسترده ای از شکلات‌ها را در «شکلات خانه» زیبای خود جای داده است. بله درست شنیدید، شکلات خانه.

طراح داخلی ژاپنی ماسامیچی کاتایاما ذهن خلاق پشت کافه 100% شکلات است. در طراحی داخلی این کافه که برای پاسخگویی به نیاز عاشقان شکلات طراحی شده از مؤلفه‌هایی مانند کاشی‌های سفید براق و یک شکلات بزرگ که از جنس سقف شکلاتی کافه است استفاده شده. میزها که بیشتر شبیه میز شام هستند با مرمر تزئین شده و با صندلی‌های بلوطی کامل شده‌اند. در فروشگاه کافه بیش از 56 نوع شکلات مختلف وجود دارد که هر کدام در بسته بندی‌های مختلف شماره بندی شده و در یک «شکلات خانه» به نمایش گذاشته شده‌اند.

در این کافه شکلات هم سرو می‌شود و هم به فروش می‌رسد. با آشپزخانه ای باز مشتریان می‌توانند شاهد فرایند درست شدن شیرینی‌های مختلف باشند و حس بودن در یک شکلات پزی را تجربه کنند. برای کامل کردن این فضای مجذوب کننده، در طراحی خارجی حفره ای درون دیوار در نظر گرفته شده که نقش فروشگاه بیرونی را ایفا می‌کند و مشتریان می‌توانند از طریق آن شکلات بیرون بر خریداری کنند.

مولکول: باکلاس ترین آب شیری که تا به حال نوشیده‌اید

شیربارها و اکسیژن بارها دیگر قدیمی شده‌اند- کافه ملکول آب (Water Molecule Café) که در دهکده شرقی نیویورک واقع شده، آب شیر را فناوری پیشرفته فیلتر می‌کند و تجربه ای جدید از آب شیر را برای مشتریان فراهم می‌کند. نیویورکی‌ها خیلی در مورد آب شهرشان پز می‌دهند اما مولکول برای حساس‌ترین آبشناسان هم تجربه ای جدید به وجود آورده است.

کافه دِی (café day): کافی‌شاپی در پارکینگ

این کافه ژاپنی خلاقیت جالبی در طراحی به کار برده و در دکوراسیون داخلی از ترافیک خیابان نیز استفاده کرده است. در این کافه می‌توانید قهوه بنوشید و نگران موتوری‌های گیجی که اشتباه می‌پیچند باشید.

کافه دی در منطقه ای مسکونی و آرام واقع شده که فقط پنج دقیقه با ایستگاه قطار شیزوکا فاصله دارد. از معماران این کافه خواسته شده تا نسخه ای دوتایی از «ایزاکایا» (بارهای سنتی ژاپن) در طبقه همکف یک ساختمان دو طبقه طراحی کنند. محوطه جلوی ساختمان ترکیبی است از جای پارک، یک مدرسه رانندگی و خط عابر پیاده؛ طوری که انگار خیابان پایانی ندارد!

خط‌های سفید سطح خیابان به دکور داخلی این کافه راه پیدا کرده‌اند و خطوط عابر پیاده نقش طرح کف کافه را ایفا می‌کنند. از نشیمنگاه ماشین‌های اسقاطی به عنوان صندلی استفاده شده و نیمکت‌ها با الگوبرداری از طرح ایستگاه اتوبوس ساخته شده‌اند. پس از نیم نگاهی بر مدرسه رانندگی، تصور می‌کنید ماشین‌های زرد منطقه را تسخیر کرده‌اند، حتی موانعی که خطوط رانندگی را مشخص می‌کنند هم زرد بودند! زرد همه جا بود و به همین دلیل در طراحی داخلی از این رنگ استفاده زیادی شده است.

«وقتی برای شئی اسم انتخاب می‌کنید، کارکرد اسم را به ارث می‌برد اما اگر جایی را بدون اسم طراحی کنید می‌توانید با آزادی و با توجه به اتفاقاتی در آن رخ می‌دهد اسم خود را پیدا کند»

طرح معماران این بود که با حذف کردن دیوار میانی دو ایزاکایا را در مکان جمع کنند. کانتر و نورپردازی داخلی تغیر زیادی نکردند اما رنگ شدند تا نشانه‌هایی که به ایزاکایای قبلی مربوط می‌شدند نمایان نباشند. آسفالت اصلی‌ترین مؤلفه ایست که به کافه اضافه شده و باعث شده طراحی داخلی مثل ادامه طراحی خارجی به نظر بیاید. استفاده از مواد قبلی و هم سطح بودن داخل و خارج ساختمان کافه دی را به کافه ای کاملاً باز تبدیل کرده است.

سوئیت شاپ (The Sweatshop): یک کافه خیاطی در پاریس

انرژی کافئین را چگونه مصرف می‌کنید؟ در سوئیت شاپ پاریس می‌توانید دستی به دوزندگی ببرید و ذوق هنری خود را در پایتخت مد جهان امتحان کنید. سوئیت شاپ قهوه و هنرهای دستی را با هم ترکیب می‌کنید و تجربه ای بسیار مفید از قهوه نوشیدن برای مشتریان فراهم می‌کند.

غیر از قهوه و کیک‌های متنوع، سرگرمی و صنعت هم در منوی سوئیت شاپ، تنها کافه خیاطی پاریس، قرار دارند. یک گریمور سوئیسی و یک طراح مد اتریشی، زوجی که با انتظارات زیادی به پایتخت مد جهان آمدند، اما با شهری مواجه شدند که در آن روابط مردم عادی و خیاطی‌های خالی از مشتری تقریباً از بین رفته است، تا حدی که دوستانشان از آن‌ها چرخ خیاطی قرض می‌کردند. به همین خاطر تصمیم گرفتند محیطی صمیمی برای خیاط‌های تازه کار و آماتورهای علاقه مند به خیاطی ایجاد کنند که بتوانند در کنار اسپرسو و کیکشان هنرشان را هم تمرین کنند. به گفته صاحب کافه هدف از این ایده آشتی دادن مردم با لذت خیاطی است، او می‌افزاید «می‌خواهیم کاری کنیم تا مردم با لباس‌هایشان رابطه ای شخصی داشته باشند. در صد سال اخیر ما از محصولاتی که استفاده می‌کنیم فاصله گرفته‌ایم. در جامعه ای مصرف گرا زندگی می‌کنیم. اما اگر بتوانید لباس خود را بدوزید رابطه خاصی با آن برقرار می‌کنید. به محصول نزدیک تر می‌شوید.»

ربو کافه (Robo Cafe): با ربات‌های باریستای آینده آشنا شوید

در دهه 70، ربات‌ها می‌خواستند کارهای کارخانه ای را از ما بگیرند. اما به نظر می‌رسد امروزه، کارهای رستوران‌ها و کافه‌ها را نیز هدف قرار داده‌اند. شکرت کره ای ITM رستورانی باز کرده و رباتی در آن قرار داده که نقش گارسن رو بازی می‌کند – از مشتری‌ها به صورت کلامی یا از طریق صفحه لمسی سفارش می‌گیرد، آن را به آشپزخانه منتقل می‌کند، و پس از حاضر شدن سفارش را سر میز می‌آورد. با کمبود نیروی کار و جمعیت پیر ژاپن، و فناوری رباتیک که با سرعت در حال پیشرفت است، این کشور خود را برای چالشی که در پیش دارد آماده می‌کند. وقتی اکثریت جمعیت آنقدر پیر شوند که دیگر توانایی کار کردن نداشته باشند، کمبود نیروی کار به یک بحران تبدیل می‌شود. و بخش فناوری شرق آسیا راه حل‌های شگفت انگیزی برای مقابله با این مشکل در نظر گرفته است. ربو کافه برای کافه‌های کوچک و صاحبان رستوران‌ها می‌تواند راه حل خوبی باشد. یک تیم کوچک از گارسن های ربات که می‌توانند به میزها سر بزنند و نیازهای مشتریان را برطرف کنند.

امروزه مفهوم برده داری به غیر انسان‌ها محدود شده است و مالکیت نیروی کار رباتی در ربو کافه موقعیتی است که نشان می‌دهد زمانی که این فناوری به بلوق کامل برسد نیروی کار رباتی اقتصادی تر و قابل اعتماد تر از نیروی کار انسانی خواهد بود.

البته برده‌ها عادتی نگران کننده برای شورش علیه اربابانشان دارند و والدین ربو کافه یعنی کارخانه فناوری ITM شهرت زیادی برای سخت افزارهای نظامی، پس برای صاحبان این ربات‌ها بهتر است با احترام با دوستان کوچکمان برخورد کنند!

ایستگاه شهری (urban station): کافی‌شاپ یا دفتر کار؟

احتمالاً ایده استفاده از کافه به عنوان دفتر کار برای دانش آموزان، متفکران، نویسندگان، مترجمان آزاد و کسانی که دوست دارند در مکان‌های عمومی کتاب بخوانند بیگانه نیست. و با اینکه آنقدرهام عجیب نیست، تصور کافه ای با طراحی داخلی که حس محیط کار را ایجاد می‌کند می‌تواند جذاب باشد. یک موج جدید کافه‌هایی که ترکیبی از دفتر کار و کافه هستند - مثل ایستگاه شهری (Urban Station) – در بوینس آیرس به راه افتاده است، کافه‌هایی که وای فای، پیریز برق، و میزهای جادار به مشتریان خود ارائه می‌دهند.

امروزه تعداد افرادی که دورکاری می‌کنند از همیشه بیشتر است، و این برای کافه‌ها خبر بدی است. جایی که زمانی پاتوق دانشجویان و شاعران چت بود، حالا به محلی تبدیل شده که مدیران شرکت‌ها و صاحبان کسب و کار بر پریزهای برقش باهم مبارزه می‌کنند. صاحب کافه باید چه کار کند؟

می‌توانید استفاده از لپ تاپ را ممنوع کنید – راهی که بیشتر کافه داران نیویورک انتخاب کرده‌اند – یا اینکه می‌توانید محیط کافه را طوری طراحی کنید تا برای کار مناسب باشد. این روشی است که ایستگاه شهری در بوینس آیرس و در محله هیپی نشین پالرمو سوهوپیش گرفته است. با میزهای بزرگ، اتاق‌های کنفرانس، و پریزهای برق متعدد این کافه به دفتر کاری تبدیل شده است که در آن قهوه و کروسانت هم سرو می‌شود. ایستگاه شهری کافه نیست، دفتر کار هم نیست. اما اگر دورکاری می‌کنید، از هردو بهتر است.

از خود می‌پرسید ایستگاه شهری چگونه کسب درآمد می‌کند؟ میز اجاره می‌دهد. از قیمت دقیق اجاره میز خبر نداریم اما گفته می‌شود «از یک صبحانه ساده در پالرمو بار ارزان‌تر است.» مسئله مهم این است که مردم دوست ندارند برای سرویس‌های اضافی کافه پول پرداخت کنند، آن‌ها حتی دوست ندارند برای وای فای پول بدهند چه رسد به جایی برای نشستن. اما ایستگاه شهری برای حل این مشکل ترفندی به کار برده است، در این کافه کانال‌های وای فای، غذا و نوشیدنی که هزینه آن به شکل ساعتی حساب می‌شود، دستگاه چاپ، فاکس، اسکنر و کمد شخصی به مشتریان ارائه می‌شود. تعدادی دوچرخه نیز برای زمان استراحت و چرخ زدن در خیابان‌های بوینس آیرس در نظر گرفته شده است.

بازار این سبک از کافه‌ها با سرعت رو به رشد است. هفده تا بیست و شش میلیون نفر بسته به روش محاسبه دور کاری می‌کنند و با توجه به اینکه شرکت‌ها به دنبال کاهش هزینه و کارکنان در حال رها کردن میز کار و رفتن به سمت دورکاری هستند، این عدد بزرگ‌تر هم خواهد شد. مترجمان ازاد و کسانی که نیمه وقت کار می‌کنند سالانه صدها دلار برای محیط‌های کار اشتراکی هزینه پرداخت می‌کنند. ایستگاه شهری هم همین نقش را ایفا می‌کند اما با تفاوتی بزرگ، غذای مجانی.

چای و ژانر وحشت (Horror Picture Tea): تَتو و کیک در پاریس

در چای و ژانر وحشت پاریس تجربه ای ترکیبی از کافه، موسیقی زنده و تَتو شاپ خواهید داشت.

همه همچین تجربه ای داشته‌ایم: می‌خواهیم تَـتو بزنیم، اما بد نیست اگر به موسیقی زنده هم گوش کنیم، اثراهای هنرمندان محلی را ببینیم و یک تکه کیک هم میل کنیم. خوب، در پاریس جایی وجود دارد که نیازهای عجیب‌وغریب شمارا پاسخ می‌دهد: چای و ژانر وحشت، در ژانویه آغاز به کار کرد، ترکیبی فانکی از دسرفروشی های لوکس، موسیقی زنده، میخانه، گالری هنری محلی، و تَتو شاپ است.

به گفته گویامه سانچز صاحب کافه «این اولین کافه در پاریس و شاید دنیاست که این سرویس‌ها را ارائه می‌دهد.» در حالی که به اثر هنری جوهری خود فکر می‌کنید، می‌توانید یک دم نوش گیاهی میل کنید یا از شیرینی‌هایی با طعم لیمو یا رزمری و یا ماکارون زیره یا منگو لذت ببرید.


اشتراک با دوستان در صفحات اجتماعی

نظر خود را بنویسید

 نظرات

عضویت در خبرنامه

برای عضویت در خبرنامه دیتاشهر ایمیل خود را وارد کنید
bidbarg